WIZJA
THORGAL NR 28 - "KRISS DE VALNOR"
Kriss po ucieczce Thorgala traci władzę nad swoimi rozbestwionymi
piratami, którzy podnoszą bunt i rozgrabiają bogactwa złej kobiety. Kriss
zostaje sprzedana jako niewolnica do Bizancjum, z którym miewała lukratywne
interesy (ironia losu). Będąc w kwiecie wieku i kobietą
nietuzinkowej urody zostaje zakupiona na dwór cesarski, na którym
spotyka...... oczywiście Aaricię z dzieciakami. I tu przeżywa głęboki szok.
Syn cesarza wyzwala żonę Thorgala i traktuje w sposób jaki przystoi
księżniczce wikingów! Tym bardziej, że na dworze cesarskim gwardzistami są
Waregowie, w tym i rodacy z Nordlandu. Aaricia została bowiem rozpoznana
wśród służby niewolniczej przez jednego z wikingów i doszło niemal do
zbrojnego buntu. Aaricia przeżywa niewątpliwą satysfakcję, rozkoszując się
położeniem, w jakim znalazła się Kriss, którą na jej prośbę syn cesarza
przeznaczył na jej osobistą niewolnicę. Kriss z ogoloną głową musi usługiwać
swojej byłej niewolnicy i cierpieć wszelkie upokorzenia. Tym bardziej, że
Aaricia jest niepocieszona po stracie swojej wielkiej miłości (oczywiście
jest przekonana, że Thorgal nie żyje). Kriss na wieść o śmierci swojego
"kochanka" postanawia uciec i odnaleźć Thorgala, bowiem nie wierzy w jego
śmierć. Innego zdania jest Aaricia, mile podłechtana zalotami młodego
następcy tronu cesarskiego. W końcu ma święty spokój, bezpieczeństwo i
zbytek, których niewiele zaznała w czasie wspólnego życia ze swoim bohaterem
bez skazy i zmazy. Czy Kriss odnajdzie Thorgala? W jaki sposób uda się jej
uciec z Bizancjum?
Możemy założyć pewien przebieg wydarzeń. Otóż Kriss
pomimo kiepskiego położenia, w jakim się znalazła, pozostaje nadal
tą samą niebezpieczna kocicą. Aaricia, aby ją
głębiej upokorzyć, podaruje ją dla rozrywki wikingom. A dokładniej
Thorleifowi, który był niegdyś przyjacielem Bjorna Gandalfsona, obecnie zaś
służy wraz ze swoją drużyną berserkerów cesarzowi. Kriss używa swoich
wdzięków i sprytu by omotać Thorleifa oraz namówić go do zbuntowania
wikingów i ograbienia Bizancjum. Po ostatnim zatargu cesarz nie ufa już
Waregom i nakazuje swoim wojskom całkowicie przejąć kontrolę nad stolicą.
Wikingowie, jak to wikingowie, krew się w nich burzy i miły im rabunek.
Norwegowie* i Duńczycy* pod wodzą Thorleifa uderzają na miasto. Mordy,
grabieże i pożoga. Opór stawiają im wierni cesarzowi Szwedzi*. W ostatniej
chwili do akcji wkracza też doborowy legion cesarski, ściągnięty do stolicy
w trybie alarmowym. Bunt zostaje stłumiony. Jednak Kriss i Thorleif, wraz z
niewielką drużyną zabijaków, przebijają się do dzielnicy portowej i uciekają
na jednym drakkarze. Cesarz wysyła w pościg za łupieżcami swoje galery.
Morze jest jednak niespokojne. Burza! Drakkar wymyka się z obławy w
ostatniej chwili. Galery muszą przeczekać niepogodę i przybijają do
pobliskiej wysepki, na której odnajdują wynędzniałego i na wpół obłąkanego
barbarzyńcę.
Hmmm...Co dalej? Być może Thorgal zostanie
zabrany do Bizancjum i Aaricia będzie musiała zaopiekować się naszym
obłąkanym bohaterem. Cesarz ostatecznie pozbędzie się ze stolicy wikingów i
rodzina Aegirsona wraz ze szwedzkimi pobratymcami będzie musiała opuścić
cesarstwo. Szwedzi suto wynagrodzeni będą wracali do domu drogą przez Morze
Czarne, a następnie Dnieprem, przez tereny dzisiejszej Ukrainy i Białorusi.
Na bogaty żołd Waregów będą sobie jednak ostrzyli zęby Kriss i Thorleif,
którym udało się prześliznąć przez Bosfor i chyłkiem podążają za niczego nie
podejrzewającymi Szwedami. Oczywiście sami nie dadzą rady przejąć bogactw i
zawrą sojusz z miejscowym władyką.... Być może dojdzie do dramatycznej
bitwy, podczas której Thorgal i rodzinka wymkną się niebezpieczeństwu i
skierują bardziej na północny zachód. Być może dotrą do ziem dawnej Polski,
być może dotrą nawet do Jomsborga, gdzie będzie na nich już czekała żądna
zemsty Kriss.... Kto to wie?
* Norwegowie, Duńczycy, Szwedzi: tutaj (dla uproszczenia)
określenie przodujących plemion (społeczności) zamieszkujących w tamtych
czasach dzisiejsze tereny odpowiednio Norwegii, Danii, Szwecji.
 Autor: Piotr Olszowy, pseud. Zbrozło
Drobna korekta: Maciej Matuszak
|
