Khella – piękny kot z gatunku lampartowatych. Jak się okazało żaden przeciwnik dla (spętanego!) naszego bohatera.

  Kontrarcha – imieniem Sargon. Mały, niewyżyty megaloman. Pewnie naczytał się dział Hitlera. W sumie biedny starzec, któremu marzy się słodka Ilenia oraz podbój Ziemii przy pomocy Wikingów. Zapewne marzy mu się kariera Pol-Pota, Stalina, a jeszcze lepiej jakiegoś boga zemsty. Jako gość z kosmosu nie umiał się przystosować i nawiązać przyjaznej współpracy – spłonął i wszyscy o nim zapomnieli.

  Kriss de Valnor - albo Kriss Valnor alias Kriss z Valnoru, mówią o niej (przepraszam wszystkie panie) „niezła dupa” i tak jest w rzeczywistości. Jedyna pani swojego losu. Bezczelnie piękna złodziejka i uwodzicielka. Nie lęka się niczego i nikogo, a przynajmniej dopóki trzyma w rękach łuk. Przyjmie każde zlecenie – to tylko kwestia ceny. Mam niejasne podejrzenia, że też pochodzi z kosmosu. Nikt nie znał jej wcześniej, pojawia się w niespodziewanych momentach oraz nie ujawnia swoich celów – np. po co jej złoto? Wyśmienita łuczniczka. Obiecała sobie zabić Thorgala – co w pewnym sensie jej się udało – tak naprawdę go kocha – i też w pewnym sensie spełniła tę miłość. Zachowuje się jakby była jedną z Walkirii. Ma za sobą brutalną kurację postarzającą i wiele innych traumatycznych przejść. Raz jeden dostała tyle złota, że nie mogła go unieść. To było straszne. Przy boku Shaigana Bezlitosnego stara się zrobić błyskotliwą karierę. Kończy się ów epizod niepomyślnie.
    „Kriss de Valnor wydaje mi się naprawdę udaną. Jest piękna i silna. Walczy z Thorgalem równie, jak jest w nim zakochana. To jest model złośliwy, który kocha nienawidzić.” Tak wypowiedział się o Kriss jej komiksowy rodzic  scenarzysta Van Hamme.

  Królowa Wyspy Wśród Lodów – w wierzeniach Wikingów żeńskie uosobienie Latającego Holendra. Więcej szczegółów pod hasłem Slivia, a jeszcze więcej pod Tajemnicza Czerwonowłosa.

  Książę Veronar – wedle słów Thorgala kupa tłustej głupoty i takim niech pozostanie w naszej pamięci.