|
|
|
Sardaz Bez Skóry – człek
zdolny zebrać kilka setek ludzi, którzy nie znają trwogi. Rozpustnik,
okrutnik, bije kobiety, odcina języki. Bez przerwy wrzeszczy, a jak nie
wrzeszczy to obcina uszy. Tyle wiemy na pewno. Chory z podejrzliwości.
Wyjątkowo szpetną ma twarz.
|
|
|
|
Sargon – patrz Kontrarcha. To ten sam
szaleniec.
|
|
|
|
Saxegaard –
na wskroś zagadkowa postać. Tak naprawdę to po prostu nie umiem
wyjaśnić kim on w końcu jest. Żeby poznać jego tajemnicę, trzeba by
zgłębić wszystkie zawikłania albumu Władcy Gór. A mnie się to nie
udało, chociaż czytałem z trzydzieści razy – przysięgam.
|
|
|
|
Serena –
olśniewająca piękność, zgrabne ciałko, blask spojrzenia, połysk skóry,
złoto włosów, niczego sobie biuścik... mniam! Jak to zwykle w bajkach
bywa, bajka szybko się skończyła. Została przemieniona w dość okrutną,
długotrwałą i mniej atrakcyjną rzeczywistość. Ksiądz by pewnie dodał:
pokutę.
|
|
|
|
Shaigan Bezlitosny –
a to dopiero intryga! Żeby odkryć jej urok i przewrotność – trzeba
poznać całość. Shaigan ma bardzo słabą pamięć – pewnie jako dziecko pił
za mało mleka. Jest wyśmienitym łucznikiem, co może wydać się
podejrzane. Choć miewa wątpliwości, potrafi być bardzo zdecydowany.
Pewnie dlatego w końcu przypomina sobie kim był naprawdę.
|
|
|
|
Shaniah –
chciała dobrze, ale jak to w życiu bywa wyszło fatalnie. Musiała
odpokutować i ponieść najsroższą karę. Ponieważ była młoda, dość ładna
(a przy tym makabrycznie naiwna) trochę jej szkoda.
|
|
|
|
Shradar Mocny –
bądź Mocarny, król Brek Zarith i innych ziem za oceanem, o dość
kontrowersyjnych metodach panowania i realizowania planów. Bezwzględny
tyran, od niego zapewne uczyli się Życzliwi. Urządzał uczty, które na
długo zapadały w pamięci. Ośmielił się porwać Aaricię oraz Jolana i
dlatego w trybie natychmiastowym zakończył swoje bytowanie na tym łez
padole.
|
|
|
|
Sigurd –
przystojny blondyn o szczerym uśmiechu. Szlachetny rycerz, więc
niestety nie (za)znał życia.
|
|
|
|
Sigurd Sparzony –
beznosy siłacz, epizodyczny towarzysz Kriss de Valnor i zapewne jej
kochanek. Złodziej i łachmyta. Dość dzielny oraz stanowczy.
|
|
|
|
Siloe –
dziewczyna Darka czyli girlfriend. Nie wiemy o niej niczego więcej,
oprócz tego że jest bardzo zgrabna i jest szczęściem wspomnianego Darka.
|
|
|
|
Skadia, Ingrid, Ragnhilda
– trzy siostry wpisane w
dramatyczne wydarzenia niczym z Szekspira, dosyć leciwe (150, 250 i 300
lat), choć nic po nich nie widać. Chciały zwieść i uwieść Thorgala. Nie
dał się, ale ukryć też się nie da, że niezłe z nich były sztuki. Skadia
zginęła tragicznie we śnie, ponieważ nie słuchała starszych sióstr.
|
|
|
|
Slivia –
patrz Tajemnicza Czerwonowłosa, a się nie zawiedziesz.
|
|
|
|
Solveig –
najbliższa przyjaciółka Aarcii. Później stracił męża w czasie wyprawy.
Ponownie wyszła za mąż – za Orvalda. Raczej nie najszczęśliwiej.
|
|
|
|
Strażnik Kluczy –
dopiero po czasie okazuje się, że to strażniczka, choć trzeba być
ślepcem, żeby tego nie dostrzec. Jak wszystkie piękne kobiety zakochana
w głównym bohaterze, przez co traci i cnotę, i pas.
|
|
|
|
Swannee –
przewodniczka Thorgala, w którym od razu się zakochała. Lolitka
Asgardu, niczego sobie ciałko. Walkiria czyli służka Odyna. Może się
pochwalić prawdziwie łabędzią szyją. Kiedy sesja dla Playboya?
|
|
|
|
Syrana –
całkiem do rzeczy (hmm hmm) dupencja, w dodatku siostra Galathorna.
Obfity biust i inne kształty przyjemnie zaokrąglone też. Na własną
prośbę Thorgal łamie jej serce, w odwecie ona pragnie mu połamać ręce.
Ot kobiecisko wredne, mściwe i głupie, choć nie brzydkie.
|
|
|
|
Szemko –
mistrz procy. Od razu wzbudza sympatię ponieważ nie chce być
wieśniakiem.
|
|
|
