Thorgal i jego rodzina zostają schwytani przez handlarzy niewolników. Porywacze wystawiają ich na targu, gdzie jednym z kupujących jest wysłannik prokonsula jednej z prowincji rzymskich, poszukujący Barbarzyńców do specyficznego polowania. W wieku 18 lat młodzieńcy z dworu prokonsula przechodzą egzaminy oficerskie. Pozwala to sprawdzić ich biegłość we władaniu łukiem. Thorgal ma zostać zwierzyną. Udaje mu się jednak odebrać łuk jednemu z polujących, co w nieoczekiwany sposób zmienia przbieg polowania. Prawo nakazuje nadać wolność ocalałym Barbarzyńcom, zaś pierwszym życzeniem Thorgala jako człowieka wolnego jest odnalezienie swojej rodziny. Prokonsul przyrzeka spełnić je, o ile Thorgal wykaże, że jest łucznikiem wielkiej klasy. Ku zaskoczeniu bohatera, celem ma być młody niewolnik, który, podobnie jak on, uciekł z Królestwa pod Piaskiem. Dzięki niebywałej precyzji strzału, strzała przecina więzy pętające młodzieńca. Prokonsul jest pod wielkim wrażeniem wyczynu Thorgala i przyznaje Aaricii, Jolanowi i Louve pół-wolność. Ten łaskawy czyn rozwściecza jednak jego syna, Heracliusa. Od jego sadyzmu i perfidii większa jest jedynie nienawiść do Barbarzyńców. Wybiera on więc Thorgala na turniej, który ma się odbyć w Rzymie w obecności Cesarza.